Onvergetelijk

’t Leven is een potloodstreep zonder gum
Nieuw leven is te creëren maar ’t verleden onuitwisbaar
Eens gedaan, blijft gedaan
Zonder er bij stil te staan
tikt de klok gewoon verder
Tijd gaat altijd vooruit
behalve 
dat ene weekend in oktober
’t Leven is enkel een herinnering uit het verleden
en een bestemming voor de toekomst

Onuitwisbaar

Advertenties

Rest in Peace

You´ve once made a mistake
Just one small slip
There was no turning back
And now you´re gone

Hurt by a lot of people
You thought they loved you
There was no turning back
And now you´re gone

You trusted the wrong ones
Believed the wrong guys
There was no turning back
And now you´re gone

All together against you
You never felt more alone
There was no turning back
And now you´re gone

Rest in peace, dear Amanda
Karma will get back at them
And then there is no turning back
But you´re still gone

Click on the pic and see what happened to this beautiful young girl

 

Gevangen met de deur open

Gevangen in mijn eigen huis
Daar waar ik hoor te leven
Waar ik hoor te zijn
Maar niet langer wil verblijven

Met de deur wagenwijd open
En enkel dubbelglas
Kijk ik naar de buitenwereld
Waar alles ver van mij vandaan lijkt

Vrij om te gaan en staan waar ik wil
Los van ongebondenheid
Toch lijkt het daglicht donker
Terwijl mijn vrijheid is bevrijd

Omgeslagen bladzijde

Ergens in een diep verleden
Ver weggestopt van het hier en nu
Daar vind je in een donker hoekje
Mijn verknipte gedachten

Verdrongen en verloren
Om nooit meer te worden teruggevonden
Vergeten en verlaten
En nooit meer aan gedacht

Weggedrukt en verwaarloosd
Wat was dat is geweest
Tijd voor een nieuw hoofdstuk
Niet langer angstig en bevreesd


In vrijheid gevangen

In vrijheid ben ik opgesloten
Te midden van mijn voorstelling
Om nooit meer te ontsnappen
Voor eeuwig vastgeketend

De optie om te verdwijnen
In de diepste donkere gedachten
Verleiden mij te vluchten
In dromen ver van hier

Beperkt worden in genegenheid
Besnoeid, beteugeld en ingekrompen
Uiteindelijk losgelaten
Om terug te komen op aard

Mijn kasteel

Hoge kale muren robuust en sterk
Stevige kantelen en een gesloten poort
Koude, kilte en bittere eenzaamheid
Afgezonderd van de buitenwereld
Op een eiland

Doods van buiten maar warm van binnen
Beschermd door de hoge wanden
In vrijheid opgesloten binnenskamers
Verscholen voor de massa
Binnenin mijn slot

 

Triest

Druppels op het raam
De zon verschuilt zich
Achter de wolken
Daar waar niemand haar ziet

De wind blaast
De blaadjes van de bomen
Op de onderste takken
Zie je de vogels schuilen

De herfst breekt aan
De zomer is over
En net als ik
Zijn het de wolken die huilen

Gescheiden wegen

Zal ik je eens iets zeggen
Ik heb het altijd al geweten
Zelfs zij wisten het zeker
Alleen jij was het vergeten

Jij wilde het niet zien
Dat je op mij kon bouwen
Dat ik er altijd voor je zou zijn
En je mij blind kon vertrouwen

Elk advies wat jij toen kreeg
Heb jij niet naar gehandeld
Waar onze wegen scheiden
Zijn de paden onbewandeld

Ieder volgt zijn eigen koers
Nieuwe wegen voor onze voeten
Wellicht in de toekomst
Zullen wij elkaar opnieuw ontmoeten

Zonder antwoorden

Niet weten wat
Niet weten hoe
Over het waarom maar niet te spreken

Geen antwoorden
Compleet onwetend
Alleen kunnen gissen naar de waarheid

Honderd vragen
Nul reacties
Niet wetende waar ik heen moet

Ik ben verdwaald
Zonder jouw hand
Alleen

Alleen

Ik kruip weg
En sluit mezelf op
In een vierkant hok
Zonder ramen
Met 
de deur vergrendeld

Geen lucht, geen zicht
Geen zuurstof
En geen licht
Geen leven, geen hoop
Alleen een ik

Zwart en levenloos
Afgesloten van ´t zijn
Niet meer hoeven
Niets meer voelen
Als dat zou kunnen

Opgesloten in het donker
Helemaal alleen
Geen opening
Zelfs geen kier
Laat mij maar hier

Dagdromen

Liggend in het gras
Op mijn rug
Staar ik naar de wolken
En zij staren terug

De prachtige vormen
Worden de mooiste dromen
Ik drijf met ze mee
En laat m’n gedachten stromen

Ik fantaseer over
Zon, zee en strand
De meest prachtige oorden
Picknicken in het zand

Dansen in de branding
Koffie bij zonsopgang
Zittend bij het kampvuur
En een oogverblindende zonsondergang

Ik lig in het gras en de zon schijnt
De wolken verdwenen en ik realiseer
Deze droom van mij wordt waarheid
Maar wanneer


Vraagtekens

Wat wil ik
Waar wil ik heen
Welke weg moet ik inslaan
Welk pad moet ik op

Waar was ik
Wie ben ik
Wanneer vind ik mij
Wat doe ik hier

Waarom denk ik
Wat zie ik
Wie wil ik zijn
Waar ga ik heen

Ik
Jij
Wij
Samen
Of alleen

Losgerukt

Al wandelend
Blootsvoets over de aarde
Met zand onder mijn voeten
Schieten wortels in de grond

Zo vast als een boom
Tot stilstand gebracht
Al staande gestopt met groeien
Geremd in het groter worden

De oorsprong steeds dieper
Vastgeworteld in de aarde
Zoekend naar voeding
In de onvruchtbare grond

Met een botte bijl
Hak ik de ondergrondse wortels
Los van mijn voeten
En zal ik verder uitlopen

Overschreden grens

Een onzichtbare scheiding
Tussen het goed en kwaad
Een denkbeeldige lijn
Tussen jou en mij
Een grens halverwege
En ieder aan een eigen kant

Een getrokken streep
Te midden van ons beiden
Trekkend aan elkaar
Totdat de lijn knapt
En jij jezelf bevindt
Aan de verkeerde zijde

Van mij, aan jou

Ik gaf je mijn liefde, mijn ziel
De onzen, samen gesmolten tot één
Eens gegeven, blijft gegeven
Aan jou

Ik gaf je een bos sleutels
Met de sleutel van mijn hart
Eens gegeven, blijft gegeven
Aan jou

Ik gaf mijzelf, mijn eigen ik
Helemaal, van top tot teen
Eens gegeven, blijft gegeven
Aan jou, aan jou alleen