Triest

Druppels op het raam
De zon verschuilt zich
Achter de wolken
Daar waar niemand haar ziet

De wind blaast
De blaadjes van de bomen
Op de onderste takken
Zie je de vogels schuilen

De herfst breekt aan
De zomer is over
En net als ik
Zijn het de wolken die huilen

Zijspoor

Zonder na te denken
stap ik in
en laat ik mij meenemen

Zonder greintje gevoel
stap ik in
en laat ik mij vervoeren 

Zonder een lach
stap ik in
en ga weg van hier

Zonder een traan
stap ik in
en ga er vandoor 

Zonder jou
stap ik in
en verdwijn

Verloren

Onvermogen verlamt je
Totale machteloosheid
Gedreven door angst
Paniek heerst
Door je hart en hele lijf
BLIJF!

Radeloos en onmacht
Je groot willen houden
Afgeremde emoties
Totaal de controle kwijt
Tranen in overvloed
Geen enkele troost voldoet

Lawaai in stilte
Een schreeuwend hart

Kalm van buiten
Woest van binnen
Niet zelf kunnen kiezen
En je grip verliezen

Dromenland

Eenzaam en alleen
Liggend in bed
Langzaam richting dromenland
Met de wekker al gezet

Midden in de nacht
Ik schrik wakker van gesnik
Heel snel dringt het tot me door
Dat snikken, dat deed ik

M’n kussen nat van tranen
Snikkend en happend naar lucht
Bijkomen op de rand van het bed
Een hele diepe zucht

Laat me los nare droom
Het wordt tijd voor mooie dromen
Al die jaren dat je me al volgt
Heb je me m’n rust ontnomen

Nu wil ik naar MOOI dromenland
Met dromen zonder zorgen
Niet meer achtervolgt door angst
En liefde niet langer verborgen

20120402-015000.jpg

Mijn ogen lijken te smelten

Tranen als kleine beekjes
Rollend over mijn wangen
Niet te stoppen, niet te weerhouden
Niet langer in mijn ogen gevangen

Van kleine druppels
Naar grote stromen
Lang geprobeerd tegen te houden
Niet langer aan te ontkomen

Van rustig sijpelende tranen
Naar een enorme stortvloed
Het enkel kunnen aanvaarden
Dat dit er nu ook uit moet

Mijn ogen lijken te smelten
Langzaam aan het vergaan
Het enige wat zichtbaar blijft
Is het rollen van mijn traan

 

 


 


Vecht!

Jij koos om te vechten
Vechten voor je leven
Er is alleen geen plek voor mij
Heel even

Hoe lang is heel even?
Hoe lang moet ik wachten?
Is er iets
Dat deze pijn kan verzachten?

Jij zegt mij niets te kunnen bieden
In jouw ogen ben ik meer waard
Doordat je mij niks kunt geven
Voel jij je bezwaard

Je wilt me beschermen
Me behoeden voor jouw pijn
Daarom kies jij ervoor
Niet langer meer de mijne te zijn

Ik heb respect voor je keuze
Al had ik het liever anders gezien
Is er nog een kans voor ons?
Later in dit leven misschien?

Ik laat je los
Maar ik zal altijd blijven hopen
Dat het weer net zo wordt als de dag
Dat jij mijn hart was binnengekropen

Vecht, lieve schat.
Vecht voor jouw jou
En vergeet alsjeblieft nooit
Hoeveel ik van je hou

Ik kijk in de spiegel

Alles wat ik nog kan is huilen
Tranen in weelde
Niet meer te stoppen
Door de pijn die ik deelde

Alles laten gaan

Alles laten lopen
Na lang huilen
Trekt het wolkendek vanzelf open

Tranen stromen
Langs mijn wang naar beneden
Verdriet te lang genegeerd
Te lang vermeden

Nu komt alles eruit
Alles tegelijk
Zoveel pijn en verdriet
Terwijl ik terug kijk

Ik kan het niet vergeten
Het krijgt geen plek
Niet langer weggestopt
Niet langer een gebrek

Ik kijk naar mezelf
Ik moet de confrontatie aangaan
Eén blik in de spiegel
En kijk mezelf aan

Kijkend naar de pijn
Kijkend naar het leed
Wetende dat
Ik dit nooit meer vergeet

 

Ik sta achter je

Ik snap je woede
Ik voel je pijn
Het enige wat ik kan
Is er voor je zijn

Ik snap je frustratie
Je verdriet
Ik zou het willen laten verdwijnen,
maar dat kan ik niet

Je hebt tranen
En bent boos
Ik kan niks
En sta machteloos

Luisteren is het enige wat ik kan
Ik bied je mijn luisterend oor
Mijn liefde had je al
Sinds de dag dat ik m’n hart verloor

Doe wat je moet doen
Wat moet, dat moet
Ik sta achter je
Bij alles wat je doet

Al had ik duizend wensen
Ik gaf ze allemaal aan jou
In de hoop dat ze uitkomen
Omdat ik van je hou

Mijn traan

Heel langzaam
Langs mijn wangen
Niet de bedoeling
Geheel onbevangen

Heel langzaam
Naar beneden sijpelend
Niet verwacht
En ongepland

Heel langzaam
Bereikt hij mijn lippen
Een korte snik
Deed mij ontglippen

Heel langzaam
Steeds meer en meer
Ik wrijf in mijn ogen
Terwijl ik mijn mascara uitsmeer

Heel langzaam
Niet meer te stoppen
Het intense verdriet
Niet te verkroppen

Heel langzaam
Laat ik hem gaan
Laat ik hem lopen
Mijn traan…

Love story

Ik probeer me voor te stellen
Hoe het straks zal zijn
De eerstvolgende keer dat ik je weer zie
Hoe fijn…

Hoe ik je tegemoet kom rennen
Hoe ik mezelf in jouw armen gooi
Hoe onze “eerste” kus zou voelen
Zo mooi…

De tranen van geluk zullen vloeien
Biggelend langs mijn lachende mond
Terwijl jij mij optilt en vasthoudt
Zweef ik met beide voeten boven de grond

Je vasthouden en niet meer loslaten
Alsof het de laatste keer is
Je overspoelen met mijn liefde
Als een ware overdosis

Als een film, zo prachtig mooi
Zo lekker klef romantisch
Zo´n hele hele echte
Zelfs een beetje magisch

Misschien is het een droom
Misschien wordt het wel waarheid
Ik blijf in mijn dromen geloven
Anders krijg ik wellicht spijt

Spijt.

Ik ben er heel goed in
Mijn leven overhoop gooien
Dingen kapot maken
Ik loop te klooien

Was ik er maar niet zo goed in
Wist ik maar hoe ik het wel had moeten doen
Ik doe mensen pijn
Hoe kan ik het ze aandoen?

Ik weet het verschil niet meer
Het verschil tussen goed en fout
Ik heb iemand pijn gedaan
Ondanks dat ik zoveel van hem houd

Iemand die me lief is
Meer dan dierbaar
Ik kan en wil niet zonder hem
Hij is onmisbaar

Stukgemaakt, vernietigd
Niet gewild en onopzettelijk
Toch heb ik het gedaan
Zo verdomde pijnlijk

Ik weet niet meer hoe
Hoe ik het moet herstellen
Of het nog wel kan
Kan iemand mij dat vertellen?

Compleet radeloos
Alles ben ik kwijt
Het enige wat ik nog heb
Het enige wat ik heb is spijt

Was het maar waar

Bij het ontwaken deze morgen
Ondekte ik een traan
Rollend over mijn wang

Ik was vreselijk ontdaan

De prachtigste droom
Over jou en mij
Ik had je hier bij me
Hier aan mijn zij

Het voelde zo echt
Alsof je echt hier was
Alsof ik in je armen lag
Met mijn hoofd op jouw borstkas

Ik voelde jouw armen
Stevig om mij heen
Alsof de rest van de wereld
gewoonweg verdween

Even waren we samen
Heel dicht bij elkaar
Het was maar een droom
Was het maar waar