Mispoes

Haat aan mijzelf
Een hekel aan mijn gevoel
Verbittering door mijn gedachten
En alles wat ik bedoel

Gek word ik ervan
Het niet los te kunnen laten
En het niet te kunnen blocken
Met de verkeerde resultaten

Verkeerde keuzes
Onjuiste uitspraken
Met als gevolg
Miscommunicatie
En de verkeerde raken



Alleen

Ik kruip weg
En sluit mezelf op
In een vierkant hok
Zonder ramen
Met 
de deur vergrendeld

Geen lucht, geen zicht
Geen zuurstof
En geen licht
Geen leven, geen hoop
Alleen een ik

Zwart en levenloos
Afgesloten van ´t zijn
Niet meer hoeven
Niets meer voelen
Als dat zou kunnen

Opgesloten in het donker
Helemaal alleen
Geen opening
Zelfs geen kier
Laat mij maar hier

Onzekere toekomst

Tastend in het donker
Op zoek naar grip en houvast
Een lichtpuntje in de duisternis
En een klein beetje hulp
Bij het nemen van mijn hindernis

Angst beheerst mijn gedachten
Mijn gevoel lijkt niet de mijne
Bang voor wat er komen gaat
Vol twijfel, angstig en wantrouwend
Ben ik ten einde raad

Zijspoor

Zonder na te denken
stap ik in
en laat ik mij meenemen

Zonder greintje gevoel
stap ik in
en laat ik mij vervoeren 

Zonder een lach
stap ik in
en ga weg van hier

Zonder een traan
stap ik in
en ga er vandoor 

Zonder jou
stap ik in
en verdwijn

Stik

Stik, sterf en bederf.
Flikker op en ga toch heen!
Verdwijn uit mijn ogen.
Rot op uit mijn leven.

Ga weg.
Lazerstraal een eind heen.
Ik wil je niet hier,
dus laat me alleen.

Laat me met rust.
Ga uit mijn buurt.
Het is genoeg.
´t Heeft lang genoeg geduurd.

Verlaat het pand.
Verlaat mijn erf.
Pleur op!
Stik, sterf en bederf.

Verloren

Onvermogen verlamt je
Totale machteloosheid
Gedreven door angst
Paniek heerst
Door je hart en hele lijf
BLIJF!

Radeloos en onmacht
Je groot willen houden
Afgeremde emoties
Totaal de controle kwijt
Tranen in overvloed
Geen enkele troost voldoet

Lawaai in stilte
Een schreeuwend hart

Kalm van buiten
Woest van binnen
Niet zelf kunnen kiezen
En je grip verliezen

Als

Als ik nou eens wist,
wat ik moet weten.
Als alles nou eens anders was.
Was als dan ook nog als geweest?

Als jij toch eens wist,
wat jij moet weten
Als alles nou eens gewoon was.
Was als dan nooit als geworden?

Als wij toch eens wisten,
wat wij nu weten.
Als alles nou eens niets was.
Was als dan altijd als gebleven?

Als ik in de spiegel kijk

Als ik in de spiegel kijk
Dan zie ik wat jij niet ziet
Als ik in de spiegel kijk
Zie ik pijn en verdriet

Als ik in de spiegel kijk
Wil ik niet langer kijken
Als ik in de spiegel kijk
Wil ik die blik ontwijken

Als ik in de spiegel kijk
Probeer ik te zien hoe jij me zag
Als ik in de spiegel kijk
Ben ik op zoek naar mijn eigen glimlach

Als ik in de spiegel kijk
Doe ik snel mijn ogen dicht
Als ik in de spiegel kijk
Zie ik wat ik zelf heb aangericht

Als ik in de spiegel kijk
Zie ik een hoop getob
Als ik in de spiegel kijk
Zet ik snel mijn masker op

Vecht!

Jij koos om te vechten
Vechten voor je leven
Er is alleen geen plek voor mij
Heel even

Hoe lang is heel even?
Hoe lang moet ik wachten?
Is er iets
Dat deze pijn kan verzachten?

Jij zegt mij niets te kunnen bieden
In jouw ogen ben ik meer waard
Doordat je mij niks kunt geven
Voel jij je bezwaard

Je wilt me beschermen
Me behoeden voor jouw pijn
Daarom kies jij ervoor
Niet langer meer de mijne te zijn

Ik heb respect voor je keuze
Al had ik het liever anders gezien
Is er nog een kans voor ons?
Later in dit leven misschien?

Ik laat je los
Maar ik zal altijd blijven hopen
Dat het weer net zo wordt als de dag
Dat jij mijn hart was binnengekropen

Vecht, lieve schat.
Vecht voor jouw jou
En vergeet alsjeblieft nooit
Hoeveel ik van je hou

Labyrint

Het lijkt alsof ik rondjes loop
Elke keer hetzelfde zicht
Ik kan net zo goed blijven lopen
Met mijn ogen dicht

Linksom, rechtsom
Steeds weer terug bij ´t begin
Als ik denk dat ik eruit ben
Zit ik er toch weer middenin

Verdwaald in mijn eigen wirwar
Alles lijkt doodlopend
Totdat ineens, heel plots
Mijn ogen worden geopend

Zie ik daar een uitgang?
Is dat het juiste pad?
Al dat ronddwalen
Ik ben het zat

Moe van het lopen
Moe van het dwalen
Ik kan alleen maar hopen
Dat ik de uitgang zal halen

Ik blijf hier wel wachten
Tot zonsopgang
Dan vind ik hopelijk
Vanzelf de uitgang

De zon komt op
Ik word verblind
Ik realiseer dat ik gevangen ben
 In mijn eigen labyrint

Dwaalspoor

Niet of wel?
Waar of niet?
Ik zou wel eens willen weten
hoe jij dit ziet.

Ja of nee?
Niet of wel waar.
Echt of nep?
Hier of daar.

Zou het?
Of toch.
Het kan haast niet.
Of toch bedrog?

Juist of onjuist?
Echt of vals.
Niet meer durven
of toch die waaghals?

Met of zonder?
Goed of fout?
Op zoek naar ruimte.
Ik heb het benauwd.

Links of rechts?
Misschien rechtdoor.
Pure onwetenheid,
brengt mij op een dwaalspoor.

Ruilen?

Als ik in jouw schoenen stond.
En jij in die van mij.
Ik ben dan even jou.
En jij niet langer jij.

Als we nou eens ruilen.
Gewoon een paar dagen.
Zou het duidelijker worden?
Niet langer afvragen.

Misschien krijg ik meer weet,
van hoe jij leeft.
En begrijp jij beter,
hoe ik het heb beleefd.

Gewoon even omdraaien.
Jij even in mijn hoofd kijken.
En ik in de jouwe.
En dan simpelweg vergelijken.

Snap me alsjeblieft.
Begrijp me niet verkeerd.
Ik heb er alles aan gedaan.
Ik heb alles geprobeerd.

Alles wat ik doe of zeg,
lijkt niet goed aan te komen.
Alles wat ik zeg is niet genoeg.
Lijkt volkomen onvolkomen. 

Als je me nou zou snappen.
Als je me begreep.
Dan trokken we nu onder dit gedoe
een dikke zwarte streep.

Doen we het overnieuw,
een nieuw begin.
Gewoon zonder dit alles.
Zonder deze onzin.

Een omgekeerde wereld.
Een omwenteling.
Een wereld zonder wantrouwen,
zonder enige aarzeling.

Laat me

Laat me.
Laat me maar even.
Ik moet dit doen.
Het is mijn leven.

Laat me.
Laat me m´n gang gaan.
Ik weet heus wel,
dat je altijd achter me zal staan.

Laat me.
Laat me alleen.
Ik moet dit zelf doen.
Ik moet hier doorheen.

Laat me.
Gewoon even laten.
Gun me mijn rust.
Ik heb geen zin om te praten.

Laat me.
Laat me met rust.
Ik vraag het niet zomaar.
Ik doe het doelbewust.

Laat me.
Laat me m´n ding doen.
Ik trek even mijn muur op.
Net zoals toen.

Laat me.
Laat me maar.
Ik zeg het je één keer.
En nu is het klaar.

Laat me. 

Intuïtie is eng

Wat is er gevaarlijker
dan op je eigen gevoel afgaan?
Kan je erop vertrouwen?
Of twijfel je eraan?

Wat is echt?
Wat is de echte waarheid?
Kan je je gevoel vertrouwen
zonder dat je de afgrond afglijdt?

Vaker dan je lief is
laat je gevoel je in de steek.
Trap je er met eigen ogen in,
terwijl je rustig toekeek.

Weg is dan het vertrouwen.
Keer op keer beschaamd.
Je gevoel laat je in de steek,
zodat je langzaam weer vereenzaamt.

Wie weet wat je moet doen?
Wie weet wat de juiste weg is?
Heb je het aan het juiste eind
of heeft je gevoel het wéér mis?

Als je altijd je gevoel volgt,
maar je gevoel het te vaak mis heeft.
Dan is de kans heel groot,
dat je het vertrouwen opgeeft.

Intuïtie is eng.
Levensgevaarlijk.
Toch gebruiken mensen het.
Wonderbaarlijk.

Zonder woorden geen stem

Geen zicht meer
Geen helderheid
Totale onmacht
En het overzicht kwijt

Totdat ik hulp kreeg
Van een goede vriend
Hij liet me het licht zien
Ik had het verdiend

Dit was de afspraak
Het zou mijn jaar zijn
Niet langer verdriet
Niet meer die pijn

De onmacht is er nog
Maar nu ook een doel
Hij weet wat ik nodig heb
En begrijpt wat ik bedoel

Ik kan niet meer zonder
Niet zonder hem
Zonder hem geen woorden
Zonder woorden geen stem