Onzekere toekomst

Tastend in het donker
Op zoek naar grip en houvast
Een lichtpuntje in de duisternis
En een klein beetje hulp
Bij het nemen van mijn hindernis

Angst beheerst mijn gedachten
Mijn gevoel lijkt niet de mijne
Bang voor wat er komen gaat
Vol twijfel, angstig en wantrouwend
Ben ik ten einde raad

De stilte spreekt

Leegte 
Opgevuld met smart
Niet meer kunnen delen
Een gebroken hart

Gebroken
Onherstelbaar stuk
Niet meer kunnen lijmen
Op zoek naar nieuw geluk

Geluk
Opnieuw een kans
Een glimlach op mijn gezicht
Maar mijn ogen zonder glans

Stilte
Oorverdovende sereniteit
Dan volgt het besef
Ik ben je kwijt

Kwetsbaar

Overal scherven op de vloer
Aan gruzelementen
Gebroken en aan diggelen

Iets wat ooit onbreekbaar leek
Is gevallen 
En nu kapot

Onherstelbare stukken
Verspreid over de grond
Snijdend scherp

Bloed aan mijn vingers
Gesneden aan glas
Evenzeer beschadigd

Verloren

Onvermogen verlamt je
Totale machteloosheid
Gedreven door angst
Paniek heerst
Door je hart en hele lijf
BLIJF!

Radeloos en onmacht
Je groot willen houden
Afgeremde emoties
Totaal de controle kwijt
Tranen in overvloed
Geen enkele troost voldoet

Lawaai in stilte
Een schreeuwend hart

Kalm van buiten
Woest van binnen
Niet zelf kunnen kiezen
En je grip verliezen

I’m still standing

Zwevend op een wolk
Hoog boven iedereen
Niemand kan me raken
Niemand kan me zien

Hoog in de lucht
Vrij als een vogel
Boven op die wolk
Alleen en onaantastbaar

Langzaam verdampt de wolk
Steeds dunner en dunner
Plots val ik er af
Met een smak raak ik de grond

Voorzichtig krabbel ik op
Ik sta wankel op mijn benen
Wankel maar ik sta
Ik kan nog lopen en loop weg…

Mijn ogen lijken te smelten

Tranen als kleine beekjes
Rollend over mijn wangen
Niet te stoppen, niet te weerhouden
Niet langer in mijn ogen gevangen

Van kleine druppels
Naar grote stromen
Lang geprobeerd tegen te houden
Niet langer aan te ontkomen

Van rustig sijpelende tranen
Naar een enorme stortvloed
Het enkel kunnen aanvaarden
Dat dit er nu ook uit moet

Mijn ogen lijken te smelten
Langzaam aan het vergaan
Het enige wat zichtbaar blijft
Is het rollen van mijn traan

 

 


 


Als ik in de spiegel kijk

Als ik in de spiegel kijk
Dan zie ik wat jij niet ziet
Als ik in de spiegel kijk
Zie ik pijn en verdriet

Als ik in de spiegel kijk
Wil ik niet langer kijken
Als ik in de spiegel kijk
Wil ik die blik ontwijken

Als ik in de spiegel kijk
Probeer ik te zien hoe jij me zag
Als ik in de spiegel kijk
Ben ik op zoek naar mijn eigen glimlach

Als ik in de spiegel kijk
Doe ik snel mijn ogen dicht
Als ik in de spiegel kijk
Zie ik wat ik zelf heb aangericht

Als ik in de spiegel kijk
Zie ik een hoop getob
Als ik in de spiegel kijk
Zet ik snel mijn masker op

Gebroken

Onmogelijke keuzes
Niet weten waar naartoe
Niet willen kiezen
Maar wat doet het er nog toe

Voor jezelf moeten kiezen
En daarmee een ander kwetsen
Van een duidelijk plaatje
Naar enkel grove schetsen

Het leek zo verdomde duidelijk
Alles is nu weggevaagd
Ik heb dit niet zien aankomen
En heb er echt niet om gevraagd

Even was ik in balans
Even dacht ik dat ik er was
Iets deed mij breken en ik realiseerde me
dat ik zo kwetsbaar ben als glas

Geen woorden nodig

Ik voel je pijn
Ik voel je verdriet
Er over praten
Hoeft ook niet

Ik begrijp je
Weet precies hoe je je voelt
Met weinig woorden
Weet ik toch wat je bedoelt

Ik heb aan een half woord van jou genoeg
Je hoeft niks te zeggen
Weet dat ik je snap
Je hoeft niks uit te leggen

Eén ding moet je nooit vergeten
Jij, bijzondere vrouw
Hoe rot je je ook mag voelen
Ik hou vreselijk veel van jou

Vecht!

Jij koos om te vechten
Vechten voor je leven
Er is alleen geen plek voor mij
Heel even

Hoe lang is heel even?
Hoe lang moet ik wachten?
Is er iets
Dat deze pijn kan verzachten?

Jij zegt mij niets te kunnen bieden
In jouw ogen ben ik meer waard
Doordat je mij niks kunt geven
Voel jij je bezwaard

Je wilt me beschermen
Me behoeden voor jouw pijn
Daarom kies jij ervoor
Niet langer meer de mijne te zijn

Ik heb respect voor je keuze
Al had ik het liever anders gezien
Is er nog een kans voor ons?
Later in dit leven misschien?

Ik laat je los
Maar ik zal altijd blijven hopen
Dat het weer net zo wordt als de dag
Dat jij mijn hart was binnengekropen

Vecht, lieve schat.
Vecht voor jouw jou
En vergeet alsjeblieft nooit
Hoeveel ik van je hou

Ik laat je gaan…

Een gebroken hart
De vechtlust kwijt
Enkel kunnen hopen
Dat deze pijn slijt

Verscheurd door verdriet
Weer een desillusie
Ik ben je kwijt
Zonder enige vorm van ruzie

Met pijn in mijn hart
Laat ik je gaan
Meer kan ik niet doen
Ik heb alles al gedaan

Ik wilde vechten
Vechten voor jou
Ik laat je los
Omdat ik van je hou

Ik kijk in de spiegel

Alles wat ik nog kan is huilen
Tranen in weelde
Niet meer te stoppen
Door de pijn die ik deelde

Alles laten gaan

Alles laten lopen
Na lang huilen
Trekt het wolkendek vanzelf open

Tranen stromen
Langs mijn wang naar beneden
Verdriet te lang genegeerd
Te lang vermeden

Nu komt alles eruit
Alles tegelijk
Zoveel pijn en verdriet
Terwijl ik terug kijk

Ik kan het niet vergeten
Het krijgt geen plek
Niet langer weggestopt
Niet langer een gebrek

Ik kijk naar mezelf
Ik moet de confrontatie aangaan
Eén blik in de spiegel
En kijk mezelf aan

Kijkend naar de pijn
Kijkend naar het leed
Wetende dat
Ik dit nooit meer vergeet

 

Afstand doet pijn

Zoveel kilometers ver
Onze harten zo dichtbij
Eén wens
Was je maar hier bij mij

Kon ik je maar even vasthouden
Kon ik je maar even kussen
Het kan niet
Want er zit zoveel afstand tussen

Angst voor het opgeven
Angst voor het stoppen met vechten
Hoe meer ik je mis
Hoe meer ik me aan je ga hechten

Afstand doet zeer
Zo ongelooflijk veel pijn
Ik heb er alles voor over
Om heel even bij je te kunnen zijn

Als we samen zouden zijn
Konden we even vergeten
De rest kan me niks schelen
Dat mag je best weten

Gewoon jij en ik, samen
Wij met z´n twee
Gewoon heel eventjes
Even geen shizzle, maar tevree

Wat wij nodig hebben
Is de liefde voelen
Alleen jij en ik
De rest laten wegspoelen

Hou de hoop vast
Geef nooit op
Wij met z´n tweeën
Jij en ik voorop!