Labyrint

Het lijkt alsof ik rondjes loop
Elke keer hetzelfde zicht
Ik kan net zo goed blijven lopen
Met mijn ogen dicht

Linksom, rechtsom
Steeds weer terug bij ´t begin
Als ik denk dat ik eruit ben
Zit ik er toch weer middenin

Verdwaald in mijn eigen wirwar
Alles lijkt doodlopend
Totdat ineens, heel plots
Mijn ogen worden geopend

Zie ik daar een uitgang?
Is dat het juiste pad?
Al dat ronddwalen
Ik ben het zat

Moe van het lopen
Moe van het dwalen
Ik kan alleen maar hopen
Dat ik de uitgang zal halen

Ik blijf hier wel wachten
Tot zonsopgang
Dan vind ik hopelijk
Vanzelf de uitgang

De zon komt op
Ik word verblind
Ik realiseer dat ik gevangen ben
 In mijn eigen labyrint

Advertenties

Winters Sprookjeswonderland

Alles is wit
Kristallen aan de bomen
We moesten er lang op wachten

Het is er toch van gekomen

Overal sneeuw
Ijzig koud
Prachtige plaatjes
Waar ik wel van houd

Sneeuwpret voor de kleintjes
Met de slee van de berg
Ik houd niet van de winter
Maar dit vind ik niet erg

Sprookachtige bomen
Winters wit
Genietend van het uitzicht
Terwijl ik binnen zit

Heldere blauwe lucht
Door de zon worden verblind
Het lijkt wel sprookjeswonderland
Waar ik me in bevind