Ik kijk in de spiegel

Alles wat ik nog kan is huilen
Tranen in weelde
Niet meer te stoppen
Door de pijn die ik deelde

Alles laten gaan

Alles laten lopen
Na lang huilen
Trekt het wolkendek vanzelf open

Tranen stromen
Langs mijn wang naar beneden
Verdriet te lang genegeerd
Te lang vermeden

Nu komt alles eruit
Alles tegelijk
Zoveel pijn en verdriet
Terwijl ik terug kijk

Ik kan het niet vergeten
Het krijgt geen plek
Niet langer weggestopt
Niet langer een gebrek

Ik kijk naar mezelf
Ik moet de confrontatie aangaan
Eén blik in de spiegel
En kijk mezelf aan

Kijkend naar de pijn
Kijkend naar het leed
Wetende dat
Ik dit nooit meer vergeet

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s